Reisverslag door Harry Molenaar en Peter Bos van hun motorvakantie in 2007.

Harry, Peter en vrienden rijden al zo'n 12 jaar in Zuid Europa op hun 3TA's rond.

In de afgelopen jaren hebben we niet stil gezeten en zijn sinds een paar jaar met een nieuw project bezig. 4 jaar geleden zijn we gestart in Zuid Spanje (Sierra Nevada) en we laten ieder jaar onze Triumph's achter daar waar we eindigen. Inmiddels zijn we tot Sardinië gekomen.

De eerste jaren gingen we met de autoslaaptrein naar Frankrijk (Narbonne of Biarritz) of Italië (Bologna).

Dat was leuk om te doen maar dat was toch een beetje te beperkt wat gebied betreft. Dus moesten we wat anders bedenken, we gaan elk jaar 10 dagen. Onze oplossing is elk jaar de motoren wat verder te brengen. We zijn begonnen in Malaga. Het eerste jaar hebben we gereden in de Sierra Nevada, daarna van Malaga naar Madrid, vorig jaar van Madrid naar Pau (Frankrijk) en dit jaar, we zijn net terug, van Pau naar Olbia (Sardinië). Dus de jongens, 3TA's, staan nu in Sardinië. Extra spannend is elk jaar weer voor stalling te zorgen; het voordeel daarvan is dat je ook weer nieuwe kennissen maakt en internet is daarbij een handig hulpmiddel.

De motoren houden zich meestal goed en we hebben altijd onderdelen bij ons zoals: gas- en koppelingkabels, bougies, contactpuntjes, condensators, draad, amp's, pakkingset en dit jaar ook drie nieuwe banden die we er daar op laten leggen voor 10 euro per stuk, dus daar kan je zelf niet voor gaan knoeien.

En gewoon de reistas achterop, dus op de middenbok zetten vereist wel wat kracht. Vorig jaar kwamen we op een pad in de Pyreneeën een paar Duitsers tegen die op een paar Transalps reden en ons voor gek verklaarden dat we met zo'n gewicht achterop over dergelijke paden reden: " Dan is die motor toch helemaal uit balans ", zeiden ze. Het gaat echt goed hoor, je hoort alleen regelmatig de voorvering op het eindpunt klappen, maar het is erg leuk om te doen.

De kortste weg volgens de TomTom

Dit jaar zijn we per vliegtuig vertrokken naar Pau alwaar we onze motoren in een opvallend goede conditie aantroffen. Een paar nieuwe accu's en wat gevloek tijdens het aantrappen en klaar waren we. Het eerste deel van de reis liep van Pau tot aan Marseille. Een tocht waar we 3 dagen over gedaan hebben. De ritten gaan zoveel mogelijk binnendoor, we zoeken ook de onverharde paden op en schuwen ook een beek niet om te doorwaden. De 3e dag doorkruiste we de Camarque. Een gebied waar we ons iets meer van hadden voorgesteld.

Ergens in de Camargue

 Maandag middag waren we in Marseille alwaar de boot 's avond om 8 uur vertrok voor een reis van 13 uur naar Corsica. Heerlijk geslapen en en gegeten in onze luxe hut. Dinsdag ochtend al vroeg wakker om aan land te gaan van Corsica.

Corsica was erg leuk om te doen met alleen maar bochten en bergen, we hebben op één dag 260 km gedaan en 5 toppen. Al snel bleek dat dit eiland het walhalla is voor motor rijders. Ook voor die mannen op die glimmende Harley's zijn er mooi geasfalteerde slinger weggetjes maar met name voor ons bood het eiland een schat aan off-road routes langs parel witte stranden met een azuur blauwe zee.  Als je de witte wegen kiest dan kom je ook niet zoveel andere motorrijders tegen, want op de andere wegen kan het nog aardig druk worden.

Corsicaans richtingbord (Franse tekst verwijderd)

Overnachten in allerlei hotelletjes in de bergen of aan de kust. Overal was wel een plekje en de belangstelling voor die idioten uit Holland was groot. Vooral de verbazing dat we met zoiets (onze motoren) zo'n tocht aan het maken zijn. Tijdens de reis door Corsica bij een klein motor zaakje even de drie buiten banden verwisseld die we van thuis hadden mee genomen. (montage kosten 30 euro).

Tijdens de gehele reis nagenoeg geen panne gehad buiten een paar dicht gelopen punten en veel olie verlies. Alleen

tijdens een bergklim verloor een van ons zijn uitlaat wat hij helemaal niet hoorde. Alleen de man achter hem zag dit gebeuren en remde om de uitlaat op te pakken. Helaas zat de man die daar weer achter reed te genieten van de omgeving en klapte vol op zijn stilstaande kompaan. Gelukkig viel de schade mee en na enig trek en duw werk konden we onze reis voortzetten.

Na 4 dagen was de koek op in Corsica en werd het tijd om de boot te nemen naar Sardinië. Daar werden we opgewacht door onze Duitse gastheer Knut met een hele enge nieuwe en snelle Japanse rijstverbrander en bracht ons naar zijn huis waar we onze motoren hebben gestald voor een jaartje. Na een dikke laag karton te hebben aangebracht onder de Engelse leghennen om de garage van onze Duitse vriend enigszins te beschermen tegen het uithuilen van onze helden hebben we nog een heerlijke avond gehad op Sardinië.

Zaterdag was de koek op en stond er een ronkende Transavia te wachten op het vliegveld van Olbia. En nu weer aan het werk en ons voorbereiden op volgend jaar om Sardinië te slechten om vervolgens over te steken naar Sicilië. Het eind doel lag in eerste instantie in Egypte (Sharm el Sjeik) over ca 5 jaar en daar wilden we dan een rituele verbranding van de motoren doen maar de rondreis is enigszins bijgesteld. Doordat het niet mogelijk is om met je motor Turkije in te gaan en  het land via het vliegtuig te verlaten (voertuig wordt bij het passeren van de grens bijgeschreven in je paspoort) is de route nu Macedonië, Bulgarije, Roemenië, Moldavië, Oekraïne, Polen, Tsjechië, Oostenrijk, Duitsland, Nederland. Kortom over 4 jaar (2013) staan de jongens weer thuis!

Met vriendelijke groet,

Harry Molenaar, Peter Bos, Arnold Post, Peter Hofstede, Frank van Dijk

Tekst: Harry Molenaar uit de T.O.C.N. Tiger nummer 7, juli 2007 en Peter Bos