Reisverslag door Peter Bos van zijn motorvakantie in 1995 door noordoost Spanje.

Dit verslag is ook is verschenen in het blad Outdoor Magazine.

Het vervoer van de motoren is deze reis via een vrachtwagen verlopen. Een vervoerder die wekelijks op Spanje/Frankrijk rijd heeft de motoren op een depot van hun in Perpignan gelost.Wij zijn vervolgens met de slaaptrein er naar toe gegaan.

Onze andere reizen zijn meestal met de autoslaaptrein gegaan vanuit den Bosch. Je komt dan aan in bv. Narbonne of Biaritz. Ook Italië was mogelijk.Ik zeg bewust was want de NS heeft hun enige rendabele dienst gestaakt.Er rijden dus geen autoslaaptreinen meer.

Ook hebben we een keer een busje gehuurd toen we met 3 motoren in de Franse alpen hebben getoerd.

Dit jaar (2003) weten we nog niet hoe het vervoer zal gaan.

Deze motor-rit is verreden door   :                         

Harry Molenaar op een Triumph 3-TA.

Peter Bos op een Triumph 3-TA.

Rob de Boer op een Chang Jiang met zijspan.

Arnold Post op een Chang Jiang met zijspan.

De reis is begonnen op 27-7-95 op het  NS-station van Hilversum alwaar wij de slaaptrein naar Perpignan namen. De treinreis was op zich weinig bijzonder, wat ons tegen zat was dat er te weinig eten aan boord bleek te zijn. Wij hebben van de  dienst doende steward zo mogelijk alle snacks gekocht om toch nog wat te hebben. Ons avondeten bestond dus uit voornamelijk toastjes met kaas, paté en wat zoutjes. Dit , vergezeld met de nodige biertjes, was dus ons avondmaal. Eenmaal op weg bleek tegen de avond dat wij onze couchette met nog een Frans sprekend echtpaar moesten delen. Hier hadden wij niet zo veel trek in en spraken onze snack verkopende steward hier op aan. In eerste instantie kon hij hier niet veel aan doen, echter op onze tickets stond dat het een 4-persoons couchette zou moeten zijn. Wellicht was onze steward goed gemutst vanwege ons grootverbruik van zijn versnaperingen want het Frans sprekende echtpaar werd naar een andere couchette gedirigeerd. Ik (Arnold) legde hen nog in mijn beste Frans uit dat zij een couchette verderop zouden krijgen waar het rustig was. Later bleek dat zij zo’n beetje in het feestrijtuig van de trein terecht zouden komen.

Dag 1, 28-7-97

Eenmaal aangekomen in Perpignan namen we een taxi naar het transportbedrijf waar onze motoren al eerder naar toe waren gebracht. Daar  ben ik met dezelfde taxi naar het dichts bijzijnde benzinestation gegaan om een jerrycan met benzine te halen.

In Nederland hadden wij zoveel mogelijk bagage in de zijspannen van de Chang Jiang’s gedaan, echter de motoren mochten alleen met lege tanks in de vrachtwagen vervoerd worden. Na de inhoud van het 5 liter tankje, met een vreemd merk benzine, over de motoren te hebben verdeeld reden wij naar dat zelfde benzinestation om de motoren af te tanken. Van af hier begonnen we met de eigenlijke tocht. De motoren hadden de volgende kilometer standen;

Chang Jiang,                kenteken MV-48-GD     :      28 Km.

Chang Jiang,                kenteken MV-47-GD     :      129 km.

Triumph,                      kenteken ZM-35-22        :      4164 Km.

Triumph,                      kenteken ZM-36-73        :      3964 Km.

Om 9.45 uur gingen we dan eindelijk op weg. Na wat rondjes gereden te hebben op een rotonde bij Perpignan zijn we via het centrum op de juiste weg terecht gekomen. Het is de

N-9 die we volgen richting Le Boulon. We zij nog maar amper op weg als ik een “metalen” tik uit de Chang-Jiang hoor komen. Het lijkt wel op pingelen en ik wil het vreemde merk benzine al de schuld geven. Na een kleine veldoperatie blijkt dat de linker bougie los zit en dat tevens de linker cilinderkop nog wat aangetrokken moet worden. We hadden waarschijnlijk meer aandacht aan de nulbeurt moeten geven. We vervolgen onze weg naar Le Boulon. Voorbij Le Boulon, in het plaatsje Céret, stoppen we voor de lunch. Aangezien onze maaltijd in de trein niet de meest geweldige was konden we wel wat gebruiken.

Na de lunch besluiten we door te rijden naar Ripoll om daar te  overnachten. We zijn nog maar net onderweg als van een van de Triumphs de gaskabel breekt, ach ja, het zijn ook motoren op leeftijd. De route naar Ripoll is prachtig, fantastische panorama’s gaan aan ons voorbij. De Chang Jiang’s moeten er flink aan trekken, dit is begrijpelijk want de zijspannen zijn volgepakt met bagage. De Triumphs hebben beduidend minder moeite met het klimmen.

In Ripoll aangekomen zoeken we een camping op en zetten onze tenten op. Daarna nemen we een verkwikkende duik in het zwembad. 'S avonds rijden we met de Chang Jiang’s wat door Ripoll, erg praktisch die zijspannen. Bij wat kroegjes houden we halt en drinken wat. In een van de kroegen pakken we nog een stukje van de voetbal wedstrijd mee tussen FC-Barcelona en, je raad het nooit, SV- Epe die op dat moment op de televisie wordt uitgezonden.

Terug op de camping praten en drinken we nog wat met Bob uit Amsterdam. Hij heeft op een aanhangertje zijn motor en een racefiets meegenomen en maakt om tourbeurt tochtjes door de Pyreneeën. Daarna kruipen we onze slaapzakken in en jawel, we gaan slapen.

Dag 1 zit er op, we hebben 132 Km. afgelegd.

Dag 2, 29-7-95

Km. standen:                        

Chang Jiang         MV-48-GD     :                         160 Km.

Chang Jiang         MV-47-GD     :                         261 Km.

Triumph               ZM-35-22        :                         4296 Km.

Triumph               ZM-36-73        :                         4096 Km.       

Voordat we het ontbijt nuttigen worden nog wat noodzakelijke reparaties verricht aan de motoren, d.w.z. de gaskabel van een van de Triumphs wordt in orde gemaakt en van een van de Chang Jiang’s worden de hendels vastgezet. Na het ontbijt breken we de tenten op, bepakken de motoren en vertrekken richting Gombrèn. Bij het eerste tankstation dat we tegenkomen vullen we de tanks. Via Gombrèn gaan we naar Marolla, een pas die op 1090 mtr. hoogte ligt. Tijdens een koffie pauze stippelen we de route verder uit naar Coll de Pal,

(hoogte 2110 Mtr.) om vervolgens naar Super Molina te gaan . De rit hier naar toe is een stevige klim waar de Chan Jiang’s behoorlijk moeten werken. Door de ijle lucht is de verbranding van de motoren niet optimaal en de temperaturen van de motoren lopen hoog op.

Ondanks dit alles blijft het een prachtige tocht met wederom geweldige vergezichten in de Pyreneeën. Na een paar korte stops te hebben gemaakt , omdat bij een van de Chang Jiang’s de versnellingsbakolie zo heet was geworden dat deze uit het motorblok spoot , komen we aan de top en.......... tevens het einde van de verharde weg.

Peter maakt met een van de Triumphs een verkenningstocht , het is een niet al te best pad met veel losse stenen en brokstukken , edoch we gaan door. De Chang Jiang’s rijden wat ongemakkelijk met de zijspannen er aan . Het is goed kijken en sturen en vooral controle over de snelheid houden, of liever gezegd controle over de behoedzaamheid.

Na verloop van tijd blijkt dat we afdalen via een skipiste, niet bekend is of het een blauwe, rode of zwarte afdaling is . Gelet op de oververhitting van de remmen is het voor de motoren een zwarte piste. Na deze afdaling vervolgen we onze weg over een meer geciviliseerde route, iets wat ons en ook de motoren prettig bevalt. De 16 Km. lange tunnel , Del Cadi, is een ware verkoeling, een welkome verassing voor mens en machine.

De E-9 brengt ons in een lekker vlot tempo naar Berga, even voorbij deze plaats strijken we neer op een camping en besluiten een blokhut te nemen . Dit komt ons goed uit want er komt een fikse onweersbui over. Terwijl ik deze dag opteken wordt er nog wat gesleuteld , ach ja waarom ook niet. 'S avonds eten we in een restaurantje dat ons is aangeraden door het meisje bij de receptie van de camping, een taxi breng ons hier naar toe . Het eten gaat wel, maar de bediening wordt door een man gedaan die waarschijnlijk liever een beroep had gekozen waarbij hij niets met mensen te maken zou hebben. Als bij zijn poging om de tafel af te ruimen blijkt dat niet alles in een keer mee kan laat hij alles maar staan met een wegwuivend gebaar. De man spreekt uitsluitend Spaans maar we proberen toch te weten te komen of hier nog wat te beleven is. Hier komt niet veel uit, als we vragen of er een taxi besteld kan worden blijkt dat dit niet meer kan. Met veel moeite legt de man uit dat hij ons wel terug wil brengen naar de camping, echter dat willen wij nog niet. We willen nog even door, we vragen of hij ons wellicht later op de avond nog een lift wil geven, de man wimpelt dit met veel gebaren af.

Hij zal waarschijnlijk niet laat naar bed willen.

Na wat omzwervingen in Berga ontdekken we wat cafés waar voornamelijk de plaatselijke jeugd samen komt, we drinken wat en besluiten terug te lopen naar de camping.

Onderweg terug vallen ons groene laserstralen op die de donkere avondlucht inschieten. We gaan er op af en komen uit bij een gigantische discotheek aan de rand van Berga. Het is dan ongeveer twaalf uur als we naar binnen gaan en het is nog rustig. Na 01.00 uur begint het aardig druk te worden  en we storten ons in het Bergase nachtleven. Peter en ik beklimmen zelfs de aanwezige danskooien terwijl Rob en Harry aan een van de vele bars hun contactuele eigenschappen in praktijk brengen. Aardig is om te vermelden dat om ongeveer half 3 wij onze bediende uit het restaurantje tegen komen en wat blijkt..... hij is de eigenaar van deze discotheek! We praten wat met hem, voor zover dit gaat, en verlaten vroeg in de ochtend, met een cassette bandje met de muziek van deze avond, de discotheek. De terugweg gaat niet van een leien dakje, Harry stort zich zelf in een greppel, maar uiteindelijk bereiken we toch de camping.

Dag 3, 30-7-95

Chang- Jiang               MV-48-GD   :               279 Km.

Chang-Jiang                MV-47-GD   :               375 Km.

Triumph                       ZM-35-22     :               4434 Km.

Triumph                       ZM-36-73     :               4221 Km.

We beginnen de dag rustig, gelet op de vorige avond. We rijden via de C-154 naar Vic, de bosbranden die hier gewoed hebben geven de omgeving een troosteloos aanzien . Zwart geblakerde bomen en verschroeide aarde. Het rijden in de bergen went snel en de vaardigheid komt er aardig in . 20 km. voor Vic gooien we de tanks weer eens vol . We nemen de N-141C

richting Sant Celoni, onderweg komen we wat oude motoren tegen, het lijken Moto Becane’s die daar waarschijnlijk een rit hadden. Op een gegeven moment passeren we een tentje met en paar mensen  in groene hesjes dat langs de weg staat . Op de weg staan oranje pionnen , we denken dat dit bij de club van de Moto becane’s hoort en rijden in volle vaart, vriendelijk zwaaiend, voorbij. Achteraf blijkt dit het begin van een natuurgebied te zijn ( Parc Natural de L’home) waar men wellicht iets moet betalen. De route door dit gebied is opvallend groen , veel bomen en struiken markeren de weg welke overigens vers geasfalteerd lijkt en bijzonder prettig rijdt.  Boven aan de berg gekomen staan daar op een parkeerplaats wat auto’s , en men kan daar genieten van een prachtig uitzicht. We stoppen even, echter een man, ook gekleed in zo’n groen hesje , probeert ons wat wijs te maken dat lijkt op dat we hier niet mogen stoppen of zo iets, veel zin in deze discussie hebben we niet dus rijden we meteen weer door.

Eenmaal het park uitgekomen rijden we richting de kust en houden even halt in

Lloret de Mar. Hier zijn we dan in het deel van Spanje waar broodjes kaas en “kroketje van Edje” gemeengoed zijn. We rijden door naar Tossa de Mar , iets minder erg dan Lloret de Mar maar toch.

Onze motoren, die absoluut afwijken van de glimmende , snelle , meestal Japanse motoren die hier blijkbaar wel thuis horen , trekken veel aandacht. Bij een strandtent strijken we neer en nemen wat te drinken . Omdat we hebben besloten ons, en de motoren, een rustdag te gunnen nemen we onze intrek in een hotel. De motoren kunnen we in de parkeergarage zetten, alwaar ze tot dinsdag blijven staan , olie lekkend en wel.

Dag 4, 31.7.95

Er wordt niet gereden.

Dag 5, 1-8-95

Chang-Jiang   MV-48-GD :             430 Km.

Chang-Jiang   MV-47-GD :             526 Km.

Triumph          ZM-35-22   :             4606 Km.

Triumph          ZM-36-73   :             4392 Km.

We vertrekken uit Tossa de Mar richting Llagostera, even buiten Tossa de Mar zien we dat er een kart-baan is waar we even gebruik van gaan maken. De karts zijn niet echt snel dus van enig spektakel is geen sprake. Van Llagostera rijden we over de GE 674 naar Galdes de Malavella. Hier zijn warm water bronnen die wij niet bezocht hebben. Er was overigens weinig te beleven in dit plaatsje. Vanaf Caldes de Malavella gaan we richting Sta.Coloma de Farners over de C-253, van daar uit besluiten we om de GE-551 te nemen , een prachtige route wederom met veel bochten, zowel stijgend als dalend. Via Sant Hilari Sacalm gaan we over de GE-541 naar Sant Sadurni d’Osomort om daarna te stoppen in Sant Julia de Vilatorta.

Hier drinken we wat en besluiten om een plek voor de overnachting te zoeken. Wat plaatselijke jongens en meisjes leggen ons in hun beste Engels, gemixt met wat Spaans, uit dat er even verderop een camping is . Dit “even verderop” blijkt nog een aardige rit te zijn, voor een groot deel over onverharde weg die aan het einde met een helling van 10% naar beneden loopt. We checken in bij  camping El Pont. Terwijl we dit doen barst er een onweersbui los gepaard met hagel. Gelukkig kunnen we een grote tent betrekken , die normaal door groepen van zo’n 30 personen wordt gebruikt , dit scheelt ons weer de tenten op- zetten en deze tent biedt naast veel ruimte ook nog een kachel (!), die we, ondanks dat het augustus is, toch aansteken. Als we alles uitgepakt hebben biedt de tent een aanblik als of we met 14 man zijn in plaats van 4.  We nuttigen de maaltijd in de kantine en gaan niet al te laat naar bed, in de stapelbedden wel te verstaan.

Dag 6, 2-8-95

Chang-Jiang   MV-48-GD :             555 Km.

Chang-Jiang   MV-47-GD :             651 Km.

Triumph          ZM-35-22   :             4743 Km.

Triumph          ZM-36-73   :             4528 Km.

Na het ontbijt vertrekken we van de camping El Pont. We vragen de route naar het stuwmeer,

Embalse de Sau. De dame van de camping legt uit hoe we moeten rijden . De weg er naar toe is deels onverhard maar toch goed te doen. Als we een verlaten boerderij passeren worden we begeleid door een 3 tal grommende herdershonden die wel erg duidelijk aangeven dat dit hun gebied is, dus gang houden. We komen uit bij de stuwdam en rijden de weg boven op de stuwdam op. In de dam zitten turbines die stroom opwekken. Wanneer de deurenkleppen van de dam zouden worden opengezet stort het water in een betonnen waterbaan , zo’n 80 á 90 meter de diepte in. Van af de dam kunnen we via 3 wegen verder. Op de camping hadden ze ons verteld dat er een onverharde weg langs het meer loopt die met de motor wel te doen is. Aan een man die ter plekke bezig is de boel wat aan te vegen vragen we welk pad het beste te volgen is, links of rechts van het meer , zijn advies luidt, links.

We dalen de betonnen weg af langs de elektriciteit centrale , de weg gaat over in een onverhard rotsachtig pad. Het is en slecht begaanbaar pad waar menig trial rijder idolaat van zou worden. Als we even door rijden wordt ons pad gekruist door een riviertje , Peter steekt eerst te voet het water over, hij heeft hiervoor zijn schoenen uitgetrokken en bedachtzaam loopt hij verder, totdat hij zich verstapt en zoekt steun met de hand waarin hij zijn schoenen vast heeft, en ja die worden dan toch nat. We steken over met de motoren. Na enige honderden meters berg opwaarts te hebben gereden wordt het pad dermate stijl, en worden de rotsblokken als maar groter dat  je alleen met goed getrainde muilezels verder kan.

We besluiten terug te gaan. Al lijkt naar beneden eenvoudiger dan omhoog, toch is het weer zeer behoedzaam te werk gaan. Eenmaal terug bij de dam gekomen kiezen we de weg naar Rupit. De bergen zien er hier uit als de Rocky Mountains, en het stuwmeer blijkt vroeger een dorpje te zijn geweest , de spits van het kerktorentje steekt hiervan als stille getuige boven het water uit.  De rotspartijen steken grillig af tegen de blauwe hemel . In Rupit aangekomen rijden we door nauwe steegjes naar een pleintje waar we wat gaan drinken. Voorlopig hebben we genoeg rotspaden bedwongen , vanuit Rupit rijden we over de C-153 naar Olot en rijden van daaruit door naar Camprodon alwaar we in hotel Guell overnachten. De motoren gaan via een grote garagedeur naar binnen . De garage ademt en klassieke sfeer uit geheel in overeenstemming met het hotel. Hier reden waarschijnlijk vroeger de Hispano Suiza’s en Minerva’s statig naar binnen. 'S avonds blijkt de feestweek van Camprodon te beginnen, op het plein bij de kerk installeert zich het plaatselijk muziekkorps en speelt typisch Catalaanse muziek. De bevolking vormt een kring die steeds groter wordt en danst een waarschijnlijk regionale volksdans.  We drinken nog een biertje op een terras en gaan dan terug naar het hotel.

Dag 7, 3-8-95      

Chang-Jiang   MV-48-GD :             644 Km.

Chang-Jiang   MV-47-GD :             753 Km.

Triumph          ZM-35-22   :             4858 Km.

Triumph          ZM-36-73   :             4628 Km.

In de garage van het hotel peilen we de olie en bemerken dat er wel wat bij mag. Even buiten Campodron halen we bij een tankstation het noodzakelijke sap . Omdat we naar de kust terug willen, rijden we een stukje terug naar Olot. Daar nemen we de N-260 naar Figueras , halverwege halen we de begrenzingpinnetjes, die voorkomen dat de gasschuiven helemaal open kunnen,  uit de carburateurs van de Chang-Jiang MV-48-GD, dit hadden we al eerder gedaan bij de MV-47-GD. Het resultaat is dat de gang er goed in komt bij deze weliswaar nieuwe motoren, maar met de techniek uit 1938 (BMW R-70). De weg naar Rosas loopt naar beneden dus al bulderend rijden we hier op af. We rijden naar een van de vele campings en nemen een polyester stacaravan, binnen in dit gevaarte is het niet uit te houden van de hitte.

We nemen een verfrissende duik in de zee en verpozen daarna wat voor ons onderkomen.

'S avonds lopen we wat door Rosas en kijken waar we wat kunnen eten. Bij de meeste restaurants  zit het vol, we zien nog een plaatsje bij een Mexicaans restaurant ,de bediening is druk in de weer echter weet ons tafeltje niet te bereiken dus we stappen maar op. Even verder op zien we een restaurant dat het niet zo druk heeft dus besluiten we daar naar toe te gaan, echter al gaande weg blijkt waarom het hier niet zo druk is, zo’n beetje alles is hier slecht.

Na het eten drinken we nog wat en belanden dan via een aanwijzing van een taxi chauffeur in het nachtleven van Rosas.

Dag 8, 4-8-95

Chang-Jiang             MV-48-GD   :                    732 Km.

Chang-Jiang             MV-47-GD   :                    842 Km.

Triumph                    ZM-35-22     :                    4957 Km.

Triumph                    ZM-36-73     :                    4725 Km.

Het was een enerverende en zware nacht , we nemen wat koffie tot ons en verlaten Rosas via de GE-610 richting Vilajuïga, vandaar gaan we over op de N-114 welke langs de kust loopt. Dit is een mooie route met fantastische uitzichten op de kleine havenplaatsjes die hier aan de baaien liggen. Onderweg komen we een hele karavaan  wielrenners tegen, kompleet met bezemwagens, die daar een afdaling aan het maken waren. We rijden stevig door, voorzover er van stevig te spreken is, om rond het middaguur in Perpignan te zijn. Het ontbreekt ons helaas aan tijd om wat van de havenplaatsjes aan te doen. met name Portbou en Port-Vendres zijn erg leuk. Het laatste stuk naar Perpignan is recht toe, recht aan, en al snel zijn we bij het transportbedrijf Lifroca waar we de motoren weer in de loods plaatsen. We leggen wat karton onder de motoren want na deze pittige exercitie zweet de olie, met name bij de Triumphs , er behoorlijk uit. De motoren zien er goed “bereisd” uit , het vele stof van onderweg zit werkelijk overal aangekoekt.

Nadat we ons hebben afgemeld nemen we een taxi naar het station. In het tegenover liggende hotel nemen we een kamer om ons te douchen en klaar te maken voor de terugreis met de trein. We hebben nog wat tijd en lopen Perpignan in, de stad heeft een aardig centrum met veel groen en palmbomen, en er loopt een soort kanaaltje door de stad.

Aangezien de keukens van de restaurants op dit tijdstip (14.30 uur) nog niet open zijn nemen wij wat fastfood tot ons . In een park strijken we even  neer op het gras, daarna kopen we wat fruit, drinken etc. in een buurtwinkeltje , de eigenaar werkt met de snelheid van weleer dus het duurt wel even voor we de winkel uit zijn.

Om 18.34 uur stappen we in de trein en aanvaarden de terugreis. De afgelopen week lijkt veel langer dan de 8 dagen geduurd te hebben , het was ook een bijzonder leuke rit om met de motor te doen. De volgende dag stappen we uit op het station Naarden-Bussum en kunnen stellen dat motor rijden hier nooit dat zal bieden als onze rit door het Spaanse landschap.

De onderstaande 2 foto's zijn gemaakt door Peter Bos tijdens een vakantie op de smokkelaarroute van Spanje naar Andorra in de Pyreneeën.

Deze foto werd gemaakt net nadat we en enerverende tocht achter de rug hadden. De smokkelroute Spanje/Andorra via modderige paden en beekjes doorwadend. Eindelijk de bergen uitkomend werden "verwelkomd" door het Spaanse leger die naar later bleek ons al de hele dag in de gaten heeft gehouden. De commandant was niet vriendelijk maar nadat hij weg was wilde zijn onderdanen maar wat graag met ons op de foto.

Weer een mooie belevenis.

Meer info of (positieve) reacties, sturen naar: